آغازه...

بسم حق...

"دل با نوشتن آرام می گیرد*"

چند کلامی پیرامون "هوس سفر":

ایامی است با خود می گویم اگر قدم بر هستی گذاشته ایم برای تعالی به سوی کامل ترین   کمال ها، آیا راهی هست جز عمل به وظیفه؟ و اگر عمل به وظیفه مرکب ماست در این جاده پر پیچ و خم، جگونه باید وظیفه شناسی و عمل گرایی برآن را تحقق بخشید؟

در وادی وظیفه شناسی چاره نیست به جز پیداکردن یک نگاه از بالا.باید از بالا نگریست بر معرکه نبرد هستی و جبهه حق و باطل را شناخت.اگر جبهه حق را شناخته و برآن ایمان آوریم ،دیگر وظیفه خویشتن را بازیافته ایم.آن گاه است که بر جرگه خواص اهل حق درآمده ایم.

اما این جا نه پایان کار که تازه آغاز تحمل سختی ها است.درست که "الحیاه عقیده والجهاد"

ولی این حیات فقط شایسته مردان وارسته است.مردانی که تفسیری چنین از مجاهدت حسین(ع) برای خود یافته اند:

"و اینچنین بود كه آن هجرت عظیم در راه حق آغاز شد قافله عشق روی به راه نهاد. آری آن قافله، قافله عشق است و این راه ، راهی فراخور هر مهاجر در همه تاریخ . هجرت مقدمه جهاد است و مردان حق را هرگز سزاوار نیست كه راهی جز این در پیش گیرند؛ مردان حق را سزاوار نیست كه سرو سامان اختیار كنند و دل به حیات دنیا خوش دارند آنگاه كه حق درزمین مغفول است و جُهال و فُساق و قداره بندها بر آن حكومت می رانند. امام در جواب محمد حنیفه ( رحمه الله) كه از سر خیرخواهی راه یمن را به او می نمود، فرمود: « اگر در سراسر این جهان ملجأ و مأوایی نیابم، باز با یزید بیعت نخواهم كرد .» قافله عشق روز جمعه سوم شعبان ، بعد از پنج روز به مكه وارد شد.**"

حق باوران خود دودسته اند ورستگاری تنها بر آنانی رواست که در جنگ میان دنیا و آخرت، پای لرزان و دل هراسان نمی شوند.آن هایی که از هر پای بستی خود را وارسته وسفر آغاز کرده اند.

سفری که به حق جهاد اکبر است و من نمی دانم مرد این راه هستم یا نه.اما در دل هوس سفر داشته و همه آرزویم که از بسته پایی خود حسرت نخورده و گرفتار بیابان وحشت نشوم.

                                                                                         "والعاقبه للمتقین"

پی نوشت:   

*حدیثی از امام صادق(ع)

**کلامی از شهید آوینی